یعنی چه
این اصطلاح در تداول عامه و متون کهن فقهی و لغوی، به معنای ارتکاب عمل فحشا، خیانت زناشویی و برقرار کردن پیوند عاطفی یا جنسی مخفیانه با فرد بیگانه است. در اصل به معنای همبستر شدن یا اتخاذ رفیق نامشروع به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب فعلی به صورت «فاسِق» (Fāseq) با کسره سین و سکون قاف، به همراه فعل «گِرِفتَن» (Gereftan) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت به عنوان پاسخ برای طراحانی که به دنبال اصطلاحات کهن یا عامیانه معشوقهگیری و بدکاری هستند کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، برای کاربردهای اخلاقی و دینی از واژههایی مانند debauchery یا immoral act نیز استفاده میشود.
به عربی
در متون فقهی عربی، این مفهوم با خروج از طاعت الهی و ارتکاب معاصی کبیره همپوشانی دارد.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی این ترکیب شامل عباراتی چون رفیق گرفتن (در معنای مذموم آن)، پیوند پنهانی، بدکاری و روی آوردن به فساد اخلاقی است.
در قرآن
خود ترکیب فعلی «فاسق گرفتن» در قرآن نیامده است؛ اما واژه «فاسق» به معنای خروج از طاعت خدا مکرراً ذکر شده است. دقیقترین معادل مفهومی آن در قرآن کریم آیه ۲۵ سوره نساء است که از زنان رابطه باز و پنهانکار با عبارت «مُتَّخِذَاتِ أَخْدَانٍ» (زنان دوستگیرنده به صورت مخفیانه) یاد کرده و آن را نهی فرموده است.
جمعبندی و توضیح کامل فاسق گرفتن
اصطلاح «فاسق گرفتن» یک مصدر مرکب عربی-فارسی است که بیشتر در فرهنگهای لغت سنتی مانند دهخدا و معین و همچنین متون فقهی و عامیانه قدیمی به کار رفته است. بخش اول آن یعنی «فاسق» از ریشه عربی (ف-س-ق) به معنی خروج هسته خرما از پوسته آن گرفته شده که در مفاهیم دینی به مجاز، به معنای خروج از طاعت الهی و قانون شرع است و با فعل فارسی «گرفتن» ترکیب شده است.
این عبارت در اصطلاح و تداول عامه به طور خاص برای اشاره به رابطه نامشروع و مخفیانه یک زن شوهردار با مرد بیگانه (معشوقهگیری یا رفیقبازی زنان) استفاده میشود. در ادبیات دانشنامهای و اخلاقی، این پدیده به عنوان نمادی از انحراف، فحشا و بدکاری شناخته میشود که در نقطه مقابل پاکدامنی، عفاف و تقوا قرار دارد.