یعنی چه
این اصطلاح در زبان عامیانه به سه حالت اشاره دارد: اول، اشیایی که نااستوار و زهواردررفته هستند و تکان میخورند؛ دوم، کسبوکارها و بازارهایی که بیرونق، خلوت و کممشتری شدهاند؛ و سوم، سازمانها، ادارات یا برنامههایی که در بازههای زمانی خاص (مثل روزهای بینتعطیلی) حالت نیمهتعطیل، سست و بینظم به خود میگیرند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب در زبان محاورهای فارسی به صورت مکتوب «تَق وُ لَق» است که واژه اول با فتح ت و تشدید قاف و واژه دوم با فتح لام و تشدید قاف خوانده میشود و واو عطف میان آنها به شکل ضمه سبک تلفظ میگردد.
در جدول
در لغات مدخل جداول کلماتی نظیر کساد، متزلزل، ناپایدار، شل و نیمهتعطیل به عنوان پاسخهای جایگزین برای این مفهوم کاربرد دارند.
به انگلیسی
بسته به اینکه این اصطلاح برای صندلی لرزان، بازار مالی یا یک وضعیت اداری به کار رود، معادلهای انگلیسی متفاوتی از سستی ساختاری تا رکود اقتصادی را در بر میگیرد.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن مفهوم این کنایه عامیانه، از صفات ساختاری مخرب یا واژههای مربوط به رکود تجاری استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل و پرکاربرد این واژه در زبان فارسی شامل واژههایی چون متزلزل، بیثبات، آشفته، راکد، دگرگون و زهواردررفته است که هرکدام بخشی از ابعاد معنایی آن را پوشش میدهند.
نماد چیست
این عبارت در تصویرسازیهای فرهنگی و اجتماعی جامعه، نمادی از نبود مدیریت محکم، سستی پایههای یک ساختار، لرزان بودن موقعیتها و همچنین کسادی و بیرمقی در تعاملات اقتصادی و روزمره به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تق ولق بودن یا شدن
اصطلاح عامیانه و کنایی «تق و لق بودن یا شدن» یک ترکیب صوتی-توصیفی (نامآوا) و از باب اتباع در زبان فارسی است. این واژه از ترکیب دو بخش «تق» (صدای برخورد اشیای سخت) و «لق» (برگرفته از لغ به معنی نااستوار) پدید آمده و تصویرگر شیء یا وضعیتی است که به دلیل محکم نبودن در جای خود، با کوچکترین تکانی صدا ایجاد میکند و ثبات ندارد.
کاربرد این اصطلاح بسیار گسترده است؛ از توصیف یک صندلی یا میز کهنه و لرزان گرفته تا توصیف وضعیت بازار در ایام رکود و حتی توصیف فضای ادارات و مدارس در روزهای بینتعطیلی که کارها به روال منظم و جدی دنبال نمیشوند. در واقع این عبارت به خوبی خلاء نظم، پایداری و رونق را در هر بستری نمایان میسازد.
این اصطلاح کاملاً ریشه در زبان محاوره فارسی معاصر دارد و فاقد مستندات متنی در منابع کهن یا کتابهای مقدسی چون قرآن است. بررسی معادلهای خارجی آن نیز نشان میدهد که بر اساس سیاق کلام، معنای آن بین سستی فیزیکی و رکود عملکردی متغیر است.