یعنی چه
نهمار (نِهْمار / نَهمار) یک واژه اصیل و کهن در زبان فارسی دری است که در متون کلاسیک به عنوان صفت یا قید به کار میرفته است. این کلمه به معنای کثرت شدید، بیشمار بودن، عظمت و بزرگی یک چیز است و گاهی نیز در نقش قید زمان به معنای همیشه و همواره استفاده شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع و طراحان سوال، کلمه «نهمار» به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهای «بسیار و فراوان»، «بیشمار»، «بزرگ و عظیم» یا «پیوسته» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به جایگاه کلمه در جمله، برابرهای انگلیسی آن شامل کلماتی است که بزرگی، بیشماری یا استمرار را نشان میدهند.
به فارسی
مترادفهای دقیق این واژه در زبان فارسی معیار شامل افزون، کثیر، بیحد، سترگ، عظیم، دائم و حقیقتاً است. در مقابل، واژههایی مانند کم، اندک، ناچیز و گاهگاهی متضادهای آن به شمار میروند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و اشعار کهن فارسی، این واژه نمادی برای نشان دادن بیکرانگی، شدتِ فرم و غلظت بالای احساسات (مانند اندوه شدید یا شادی بیپایان) و کثرت غیرقابل شمارش است.
جمعبندی و توضیح کامل نهمار
واژه «نهمار» از جمله لغات اصیل و فصیح زبان پارسی است که هرچند امروز در گفتار روزمره و محاورهای مردم جایگاهی ندارد، اما در دیوان شاعران بزرگ و متون کهن از جمله اشعار رودکی نمود برجستهای دارد. زبانشناسان در بررسی ریشهشناختی این کلمه احتمال میدهند که دگرگونشده یا مخفف ترکیب «نُهشمار» یا «نه + مَر» باشد؛ از آنجا که «مَر» در پارسی باستان و میانه به معنی شمارش و تعداد است، ترکیب آن با حرف نفی، معنای دقیق «خارج از شمار» یا «بیشمار» را میسازد.
این کلمه کاربرد دوگانهای به عنوان صفت و قید دارد؛ زمانی که برای توصیف پدیدههای مادی مانند بناها یا آسمان به کار میرود معنای سترگ، عظیم و بلندمرتبه میدهد و هنگامی که در قالب قید تأکیدی یا زمانی ظاهر میشود، معنای واقعاً، کاملاً یا پیوسته و مدام را به خود میگیرد. شایان ذکر است که این کلمه کاملاً ریشه ایرانی داشته و در متون غیرفارسی مانند قرآن کریم کاربردی ندارد.
در نهایت، شناخت واژگانی نظیر نهمار به پژوهشگران ادبیات و علاقهمندان به حل جدول کمک میکند تا درک بهتری از سیر تحول واژگان زبان فارسی داشته باشند و بتوانند ظرافتهای معنایی متون کهن را به درستی استخراج و تبیین کنند.