یعنی چه
این عبارت بخشی از اصطلاح عامیانه و کنایی «مته به خشخاش گذاشتن» است. از آنجا که دانه خشخاش بسیار ریز است، تلاش برای گذاشتن مته روی آن یا سوراخ کردنش نشانه کارهای بیهوده، باریکبینی افراطی و ایراد گرفتن از نکات بسیار جزئی است که در عمل فایدهای ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح واژگان به صورت «خَشْخاش» با فتح خاء اول و سکون شین، و «گُذارَنْد» از مصدر گذاشتن (قرار دادن) است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدول مربوط به سختگیری افراطی با تعداد حروف مشخص.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از اصطلاحات معادل فوق برای نشان دادن رفتار افرادی که به جزئیات بیاهمیت پیله میکنند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی ترکیبات مربوط به تدقیق و تشدد در جزئیات یا کنایههای قرآنی مثل نقیر و قطمیر به عنوان معادل به کار میروند.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ و ادبیات فارسی نماد بارز رفتارهای وسواسی، ملانقطی بودن و از دست دادن اصل موضوع به خاطر چسبیدن به فرعیات و جزئیات ناچیز است که معمولاً بار معنایی منفی و انتقادی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل به خشخاش گذارند
عبارت «به خشخاش گذارند» در ادبیات عامیانه و واژهنامههای فارسی به عنوان بخشی از ضربالمثل معروف «مته به خشخاش گذاشتن» شناخته میشود. این اصطلاح با تصویرسازی ذهنیِ سوراخ کردن یا کار کردن با مته روی دانههای فوقالعاده ریز خشخاش، مفهومِ کناییِ بسیار دقیقی را خلق کرده است؛ رفتاری که نشاندهنده هدر دادن انرژی و زمان برای مسائلی است که هیچ اهمیتی در نتیجه نهایی ندارند.
در روابط اجتماعی و کاری، این عبارت معمولاً برای نقد کردن افراد خردهگیر، وسواسی و کسانی که به اصطلاح «مو را از ماست میکشند» به کار میرود. کاربرد این اصطلاح کاملاً ریشه در زبان و فرهنگ فارسی دارد و در متون مذهبی یا قرآن سابقهای ندارد، اما به دلیل وضوح معنایی، معادلهای کنایی نزدیکی در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی دارد.