یعنی چه
واژه «زینده» صفت فاعلی قیاسی از مصدر زیستن است و به معنای کسی یا موجودی است که زندگی میکند، جان دارد و دارای حیات است. این کلمه شکل کهن و اصیل واژه «زنده» در زبان فارسی به شمار میرود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژه ۵ حرفی «زینده» معادل زنده و جاندار است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه برای توصیف موجودات یا حالتهای دارای حیات به کار میروند.
به عربی
در زبان عربی واژه حی برای موجود زنده و صفات مربوط به بقا و حیات استفاده میشود.
به فارسی
از واژههای هممعنی و جایگزین فارسی آن میتوان به زنده، جاندار و زیونده اشاره کرد.
جمعبندی و توضیح کامل زینده
واژه «زینده» از نظر ریشهشناسی یک واژه اصیل ایرانی و پهلوی است که از ترکیب بن مضارع «زی» (از مصدر زیستن) به همراه پسوند صفت فاعلی «ـَنده» ساخته شده است. این واژه در سیر تحول زبان فارسی و تلفظ عامیانه، به مرور زمان دگرگون شده و به شکل امروزی «زنده» درآمده است.
در ادبیات کلاسیک و متون کهن فارسی، این کلمه بیشتر به عنوان صفت یا به صورت ترکیب در کلماتی مانند «دیرزینده» (دارای عمر طولانی) به کار میرفته است. امروزه کاربرد مستقل آن در محاورات روزمره منسوخ شده و جای خود را کاملاً به واژه زنده داده است و بیشتر در واژهنامهها یا متون تاریخی دیده میشود.
اگرچه خود این واژه فارسی در متن قرآن کریم وجود ندارد، اما معادل مفهومی دقیق آن یعنی صفت «الحیّ» که از اسماء الهی و به معنای زنده و پاینده است، بارها در آیات قرآن (مانند آیتالکرسی) تجلی یافته و به مفهوم حیات مطلق اشاره دارد.