یعنی چه
واژه قلاقل در اصل جمع قلقله از ریشه عربی است که به معنای تکان خوردن، بیثباتی، لرزش و حرکت شدید به کار میرود. در مفهوم عامیانه و ادبی فارسی، مجازاً به شور، غوغا، سروصدا و اضطرابات ذهنی یا دگرگونیهای ناگهانی اجتماعی اشاره دارد. همچنین در گیاهشناسی قدیم به درخت انار صحرایی یا دشتی اطلاق میشده است.
تلفظ
این کلمه با فتح قاف اول، الف مدی، کسر قاف دوم و سکون لام پایانی به صورت قَلاقِل تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه قلاقل معمولاً به عنوان پاسخ برای واژههای پنجحرفی با راهنمای آشوبها، ناآرامیها یا انار دشتی کاربرد دارد.
به انگلیسی
با توجه به بافت متن، برای معنای سیاسی و اجتماعی از واژههای مرتبط با آشوب و برای گیاهشناسی از معادل انار وحشی استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی بسته به کاربرد، عبارات مربوط به اغتشاش یا انار وحشی معادل قرار میگیرند.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل تکانها، دگرگونیها، بیثباتیها و شور و غوغا است که به لرزشهای درونی یا بیرونی اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل قلاقل
واژه قلاقل ریشه در زبان عربی دارد و از ریشه چهارحرفی «ق ل ق ل» به معنای تکان خوردن و لرزش مشتق شده است. این کلمه در زبان فارسی کاربردهای گوناگونی دارد؛ در وهله اول به معنای آشوبها، تشنجها و ناآرامیهای اجتماعی یا دگرگونیهای ذهنی به کار میرود و نمادی از بیثباتی است. از سوی دیگر، در متون کهن گیاهشناسی به عنوان نامی برای درخت انار صحرایی شناخته میشود.
علاوه بر این، قلاقل در علوم و سنتهای قرآنی اصطلاحی مشهور است. اگرچه خود این کلمه در متن آیات قرآن نیامده، اما عبارت «قلاقل اربعه» یا سور قلاقل به چهار سوره مبارکه کافرون، اخلاص، فلق و ناس اشاره دارد که با فعل امر «قُل» آغاز میشوند و در فرهنگ اسلامی نماد حفاظت، دفع بلا و چشمزخم هستند.