یعنی چه
عبارت «بانگ برآورد» به معنای فریاد زدن، خروشیدن، صیحه کشیدن و صدا بلند کردن است. این تعبیر فعلی-ادبی در متون کهن به معنای هیاهو، غوغا کردن و همچنین آواز خواندن پرندگان (مانند خروس) نیز به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت فعلی مرکب به صورت [بانْگْ بَر آمَدْ / bāng bar-ā-vard] است که از دو واژه «بانگ» (با سکون نون و گاف) و «برآورد» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «بانگ برآورد» به عنوان پاسخ یک عبارت ۱۰ حرفی برای راهنماهایی چون «فریاد بلند زد» یا «نعره کشید» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و موقعیت، از افعالی مانند to shout out یا to cry out برای انتقال این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی افعال صَاحَ و صَرَخَ دقیقترین معادلهای فعلی برای این عبارت ادبی فارسی هستند.
به فارسی
معادلهای اصیل و هممعنی این واژه در زبان فارسی شامل تعابیری چون فریاد برآوردن، ندا دادن، صیحه کشیدن، غوغا کردن و نعره زدن است.
نماد چیست
در ادبیات سنتی و کلاسیک فارسی، بانگ برآوردن نمادی از بیداری و طلوع حقیقت (مانند بانگ خروس در سپیدهدم)، اعتراض شدید علیه یک وضعیت، یا بیدارسازی جمعی و اعلام ناگهانی یک رویداد بزرگ است.
جمعبندی و توضیح کامل بانگ برآورد
عبارت «بانگ برآورد» یک فعل مرکب اصیل و ادبی در زبان فارسی است که ریشه بخش اول آن یعنی «بانگ» به واژه پهلوی vāng به معنای صدا و آواز بازمیگردد. این اصطلاح در متون کهن و اشعار شاعران بزرگی چون سعدی و فردوسی، برای توصیف لحظاتی به کار رفته که شخصی با صدای بلند فریاد میزند، لب به اعتراض میگشاید یا حقیقتی را با صدای رسا اعلام میکند.
اگرچه خود این عبارت به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما در ترجمههای کهن فارسی به عنوان معادل دقیقی برای مفاهیمی چون «صیحه» (بانگ آسمانی) و «نداء» استفاده شده است. این واژه در ادبیات فارسی جنبهای نمادین نیز دارد و گویای بیداری، هوشیاری و آگاهیبخشی ناگهانی است.