یعنی چه
این واژه یک فعل مضارع عربی از باب افتعال (از ریشه ملک) همراه با ضمیر مفعولی است. معنای آن «آن را مالِ خود میداند، تصاحب میکند، یا مالک آن است» میباشد که معمولاً برای فاعل مؤنث یا جمع غیرعاقل به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحت تاء اول، سکون میم، فتحت تاء دوم، کسر لام، ضم کاف و اشباع هاء (تَمْتَلِکُها) است.
در جدول
این کلمه در بازیهای جدول کلمات به عنوان یک واژه ۷ حرفی عربی با مفهوم مالکیت شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به فاعل و مرجع ضمیر، از افعالی مانند own یا possess به همراه ضمیر متصل استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی (مضارع از باب افتعال) است و در عربی معیار میتوان از شکل سادهتر آن یعنی تملکها نیز استفاده کرد.
به فارسی
برگردان دقیق این ساختار فعلی به زبان فارسی به صورت عبارات فعلی متعددی مانند «آن را تصاحب میکند» یا «مالک آن است» بیان میشود.
در قرآن
خودِ واژه و ساختار «تمتلکها» در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ چرا که باب افتعال این ریشه بیشتر در دورههای بعدی تطور زبان عربی و عربی معاصر رواج یافته است. با این حال، ریشه ثلاثی مجرد آن در قالب کلماتی چون «لا یملکون» یا «مالک» به فراوانی در قرآن وجود دارد.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک ساختار دستوری نماد اسطورهای خاصی ندارد، اما مفهوم ریشهای آن مظهر سلطه، اختیار و دارایی است. در ادبیات سلوک و عرفان، گاهی به عنوان نمادی از تسلط نفس بر اشیاء یا علایق مادی دنیا تعبیر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تمتلکها
واژه «تمتلکها» یک کلمه خالص فارسی نیست، بلکه یک فعل مضارع عربی از ریشه ثلاثی «ملک» است که در باب افتعال صرف شده و ضمیر مفعولی مؤنث «ها» به انتهای آن متصل شده است. این عبارت فعلی به معنای «آن را در اختیار دارد»، «صاحب آن است» یا «آن را تصاحب میکند» بوده و معمولاً برای فاعل مؤنث یا جمع غیرعاقل کاربرد دارد.
این واژه اگرچه در متون حقوقی، اداری و ترجمههای معاصر از زبان عربی به وفور دیده میشود، اما در زبان فارسی معیار به عنوان یک لغت مستقل ثبت نشده و صورتی کاملاً صرفی دارد. همچنین این لفظِ خاص در قرآن کریم نیامده است، هرچند ریشه اصلی آن یعنی ملک و مالکیت از مفاهیم کلیدی آیات قرآنی به شمار میرود.