یعنی چه
واژه الجلمود (یا جلمود) در لغت به معنای تختهسنگهای بسیار بزرگ، سخت و زمخت است. در ادبیات و استعارهها، این کلمه برای توصیف افراد سختدل، خشن، مقاوم یا پدیدههای انعطافناپذیر و استوار نیز به کار میرود.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی و فارسی به صورت جُلْمُود (Jolmud) با ضمه روی حرف جیم تلفظ میشود و همراه با الف و لام تعریف به صورت اَلْجُلْمُود (Al-Jolmud) ادا میگردد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «سنگ بزرگ و سخت» یا «خرسنگ»، واژه ۷ حرفی «الجلمود» یا کلمات هممعنی آن مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی دقیقترین معادل برای این واژه از نظر زمینشناسی و لغوی Boulder است که به تکه سنگهای بسیار بزرگ و صخرهای اطلاق میشود.
به عربی
از آنجا که اصل واژه عربی است، در این زبان با واژههایی چون صخره و جندل که نشاندهنده نهایت سختی و بزرگی سنگ هستند، هممعنی است.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل خرسنگ، تختهسنگ، سنگ سترگ و صخره سخت است که در ادبیات کلاسیک فارسی نیز به همین معانی به کار رفته است.
در قرآن
خود واژه «جلمود» یا «الجلمود» به طور مستقیم در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ در قرآن برای اشاره به مفهوم سنگ و صخره از واژگانی چون «صخرة» یا «حجارة» استفاده شده است. با این حال، این واژه در شعر مشهور امرؤالقیس پیش از اسلام («کجلمود صخر حطه السیل من عل») آمده که در تفاسیر و ادبیات قرآنی برای تشبیه صلابت و حرکت شدید کاربرد دارد.
نماد چیست
الجلمود در ادبیات نماد صلابت، تغییرناپذیری، مقاومت سرسختانه و در عین حال سنگدلی و عدم انعطاف است. وقتی قلب کسی به جلمود تشبیه میشود، منظور شدت قساوت و نفوذناپذیری آن است.
جمعبندی و توضیح کامل الجلمود
واژه «الجلمود» یک لغت اصیل عربی از ریشه «جلمد» یا «جلد» است که به معنای سنگ بسیار بزرگ، سخت و زمخت (خرسنگ یا تختهسنگ) میکشد. این واژه به مرور زمان به زبان فارسی نیز وارد شده و در ادبیات کلاسیک و متون کهن برای توصیف پدیدههای محکم و نفوذناپذیر به کار رفته است. در اصطلاحات علمی و زمینشناسی نیز به صخرهها و تکهسنگهای بزرگی که قطر آنها بیش از ۲۵۶ میلیمتر باشد، جلمود گفته میشود.
این کلمه اگرچه در متن قرآن کریم به طور مستقیم ذکر نشده، اما به دلیل حضور در اشعار جاهلی مشهور عرب (مانند شعر امرؤالقیس) جایگاه ویژهای در ادبیات و تفاسیر اسلامی دارد. الجلمود در معنای استعاری خود نمادی از ثبات، پايداری، انعطافناپذیری و گاهی خشن بودن و سنگدلی به شمار میرود.