یعنی چه
الملبوس واژهای عربی همراه با الف و لام تعریف است که در دو نقش اسم و صفت به کار میرود. در نقش اسم به معنای لباس، جامه و پوشاک است و در نقش صفت به چیزی یا کسی که لباس بر تن دارد یا پوشیده شده، دلالت میکند. در فرهنگ عامه عربی گاه به مجاز به فردی که دچار حالت خاص یا مسّ شده نیز اطلاق میشود.
تلفظ
این کلمه با فتح مِیم، سكون لام، فتح بَاء و واو کشیده تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «الملبوس» با ۷ حرف است. معادلهای کوتاه دیگر آن جامه، لباس و پوشاک هستند.
به انگلیسی
بسته به اینکه در جمله به عنوان اسم (پوشاک) یا صفت (پوشیده) به کار رود، از معادلهای فوق استفاده میشود.
به عربی
الملبوس خود واژهای عربی است که با کلمات مترادفی چون الملابس و الثیاب هممعنی است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل پوشاک، جامه، رخت، تنپوش و کسوت هستند.
در قرآن
خودِ کلمه «الملبوس» به طور مستقیم در قرآن نیامده است، اما ریشه آن (ل ب س) بسیار پرکاربرد است. برای نمونه در آیه ۸۰ سوره انبیاء کلمه «لَبُوس» آمده است که مفسران آن را به معنای الملبوس (یعنی زره و آنچه پوشیده میشود) معنا کردهاند. همچنین کلماتی چون لباس و یلبسون نیز در آیات دیگر دیده میشوند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و کهن، الملبوس نمادِ جسم مادی است که روحی بلند را در خود پنهان کرده است. همچنین به عنوان کنایهای از هویت ظاهری، شخصیت اجتماعی و تعلقات دنیوی در برابر باطن و حقیقت انسان شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الملبوس
واژه «الملبوس» از ریشه عربی «لبس» گرفته شده و با ورود به زبان فارسی، معنای پوشاک، جامه و هر چیز پوشیدنی را به خود اختصاص داده است. این کلمه علاوه بر کاربرد اسمی، به صورت صفت نیز به کار میرود و معنای پوشیده شده یا مستور را میرساند.
اگرچه این لفظ با الف و لام تعریف به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، اما مشتقات پرکاربرد آن نظیر لباس و لبوس در آیات الهی با مضامینی مادی و معنوی (مانند لباس تقوا) جلوهگر شدهاند. در حوزه ادبیات و عرفان نیز الملبوس اشاره به پوسته ظاهری و تن خاکی انسان دارد که حقیقت باطنی را در بر گرفته است.