یعنی چه
واژه «برآشفته» یا همان «براشفته» در زبان فارسی به عنوان صفت بیانی به کار میرود. این کلمه نشاندهنده حالت فردی است که به شدت خشمگین، غضبناک، برافروخته یا شوریده شده و کنترل آرامش خود را از دست داده است. همچنین میتواند به معنای پریشان و درهمریخته نیز باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «بَرآشُفْتِه» است که در گفتار و نوشتار روان روزمره گاهی به صورت سادهشدهٔ «براشته» نیز ثبت میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول شرح در متن، واژه «براشفته» دقیقاً یک پاسخ ۷ حرفی است. بسته به طراح جدول، معادلهای آن میتواند کلماتی چون خشمگین، دژم یا برافروخته باشد.
به انگلیسی
برای انتقال حس این واژه در زبان انگلیسی، بسته به میزان شدت خشم و پریشانی از صفتهای متفاوتی استفاده میشود که رایجترین آنها Angry و Furious هستند.
به عربی
در زبان عربی واژههایی که بر شدت غضب و از دست رفتن آرامش دلالت دارند، به عنوان معادل دقیق برآشفته به کار میروند.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل و واژهنامههای معتبری چون دهخدا، معین و عمید، کلمات هممعنی و برگردانهای داخلی این صفت شامل مواردی مثل دژم، آتشی، برافروخته، شوریده، مضطرب و خشمآلود است.
نماد چیست
واژه «برآشفته» در اسطورهشناسی یا فرهنگ عامه نماد مادی یا سنتی شیء خاصی نیست؛ اما در ادبیات فارسی به عنوان یک نماد و مظهر عینی برای توصیف حالات تند روانی، برافروختگی چهره از شدت عصبانیت، و واکنشهای ناگهانی و عاطفی شدید به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل براشفته
واژه «براشفته» یا در املای دقیقتر آن «برآشفته»، یک صفت اصیل فارسی است که از ترکیب پیشوند تشدیدکننده «بر» و صفت مفعولی «آشفته» (از مصدر آشفتن و ریشه پارسی میانه) ساخته شده است. این واژه به خوبی حالتی را توصیف میکند که در آن فرد بر اثر یک عامل بیرونی یا درونی، نظم فکری و آرامش روانی خود را از دست داده و سیمایی خشمگین، دژم و برافروخته به خود گرفته است.
از نظر کاربردشناسی، این واژه عیناٌ در متن قرآن کریم وجود ندارد چرا که واژهای کاملاً ایرانی است، اما مفاهیم همارز آن در زبان عربی با کلماتی نظیر غضب و سخط بیان شدهاند. در متون ادبی فارسی، تعابیری مانند «چهره برآشفته» بارها برای تصویرسازی حالت عصبانیت تند و دگرگونی ناگهانی رفتار انسانها استفاده شده است.