یعنی چه
عبارت «قرار بگیرند» شکل صرفشده از فعل مرکب «قرار گرفتن» است که برای سوم شخص جمع در وجه التزامی یا امری به کار میرود. این واژه به معنای قرار داده شدن در جایی، ثابت و پابرجا شدن در یک موقعیت، یا تحت یک وضعیت و حالت مشخص درآمدن است.
تلفظ
تلفظ این عبارت فعلی متشکل از واژهٔ عربی «قرار» (qarār) و فعل فارسی «بگیرند» (begīrand) است که در مجموع به صورت روان و سرهم تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخهای جدولی، این عبارت دقیقاً ۱۰ حرف دارد. بسته به تعداد خانههای جدول، معادلهای دیگری چون «مستقر شوند» یا «جاگیر شوند» نیز میتوانند به عنوان پاسخ کمکی استفاده شوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، این فعل به صورت مجهول یا افعال عبارتی مربوط به استقرار ترجمه میشود.
به عربی
در زبان عربی، این مفهوم عمدتاً از ریشههای افعالی چون استقرار، وضع یا تموضع استخراج شده و به صورت صیغهٔ جمع مذکر غایب مضارع منصوب یا مجزوم بیان میشود.
به فارسی
معادلهای سره و بومی این فعل مرکب در زبان فارسی شامل واژههایی نظیر جاگیر شدن، آرام یافتن، پابرجا شدن و ثابت شدن در یک مکان یا حالت است.
نماد چیست
اگرچه برای خودِ این فعل مادی نماد سمبلیک خاصی ثبت نشده است، اما از نظر مفهومی و انتزاعی نماد لنگر انداختن، پایان حرکت، برقراری نظم و رسیدن به صلح و ثبات است.
جمعبندی و توضیح کامل قرار بگیرند
عبارت «قرار بگیرند» یک فعل مرکب فارسی-عربی در وجه التزامی یا امری برای سوم شخص جمع است. جزء اول آن یعنی «قرار» از ریشه ثلاثی مجرد عربی (ق ر ر) به معنی ثبات و آرامش گرفته شده و جزء دوم آن «بگیرند» ریشه در زبان باستانی پهلوی (giraftan) دارد. این ترکیب هنرمندانه نشاندهندهٔ ساختار پویای واژهسازی در زبان فارسی است.
این عبارت در پهنه معنایی خود به مفاهیمی همچون استقرار مادی در یک مکان، جاگیری اجسام، و یا به صورت مجازی، به ثبات رسیدن اوضاع و احوال اشاره دارد. متضادهای آن مانند حرکت کردن و جابهجا شدن، نشان از پویایی دارند، در حالی که خود واژه بر سکون و نظم دلالت میکند.
در ساختار کلام و متون رسمی، این فعل برای توصیف وضعیت نهایی اشیاء، افراد یا قوانین به کار میرود تا نشان دهد که آنها در جایگاه درست، قانونی و نهایی خود مستقر شدهاند یا باید بشوند.