یعنی چه
افرائیم یک نام کهن با ریشه عبری است که به معنای بارور، پربرکت و فیاض میآید. در تاریخ و متون مذهبی، این واژه نام پسر دوم حضرت یوسف (ع) از همسرش اسنات و همچنین نام یکی از سبطهای دوازدهگانه بنیاسرائیل است.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت اَفرائیم یا اِفراییم تلفظ میشود و در زبان عبری به شکل Efrayim خوانده میشود.
در جدول
پاسخ متداول برای طراحان جدول در خصوص فرزند حضرت یوسف یا سبطی از بنیاسرائیل، کلمه ۷ حرفی افرائیم است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و متون غربی این نام به صورت Ephraim یا Efraim نوشته و شناخته میشود.
به عربی
در زبان عربی این نام به صورت آوانویسی شده از ریشه عبری به کار میرود و در کتب تاریخ انبیاء ذکر شده است.
به ترکی
در زبان ترکی برای اشاره به این شخصیت تاریخی و مذهبی از معادل Efrayim استفاده میشود.
به فارسی
از آنجا که افرائیم یک اسم خاص با ریشه عبری است، معادل دقیق واژهای در فارسی ندارد؛ اما از نظر معنایی برابر با بارور، پرثمر، زایا و فیاض قرار میگیرد.
نماد چیست
در سنتهای کتاب مقدس و نمادشناسی قبایل بنیاسرائیل، سبط افرائیم با نمادهایی چون خوشه گندم، شاخه زیتون یا گاو نر جوان شناخته میشود که نشاندهنده فراوانی، قدرت و افزایش نسل و نعمت است.
جمعبندی و توضیح کامل افرائیم
واژه افرائیم (Ephraim) نامی کهن با ریشه عبری و برآمده از واژه Parah به معنای ثمر دادن و بارور شدن است. این واژه در تاریخ ادیان از اهمیت بالایی برخوردار است، چرا که نام پسر دوم حضرت یوسف (ع) بوده و نسل او یکی از قبایل یا اسباط دوازدهگانه بنیاسرائیل (سبط افرائیم) را تشکیل داده است.
اگرچه این نام به صورت صریح در متن قرآن کریم نیامده است، اما در تفاسیر اسلامی، احادیث و کتب تاریخ انبیاء به عنوان جد مادری برخی از پیامبران بعدی مانند حضرت یوشع بن نون از او یاد میشود. در نمادشناسی مذهبی و فرهنگی، افرائیم نمادی از برکت کشاورزی، رویش، خوشاقبالی و فزونی نعمتهای الهی به شمار میرود.