یعنی چه
مجنون نام واقعی این شخصیت نیست، بلکه لقبی است که به خاطر عشق مفرط و از دست دادن عقل عادی به او داده شده است. نام اصلی او قیس است که در لغت عرب به معنی سنجش و اندازه یا سختی و شدت میباشد و مجنون نیز به معنای پوشیده عقل یا دیوانه است.
تلفظ
تلفظ صحیح نام اصلی مجنون به صورت «قَیس بْنِ مُلَوَّحْ» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «نام اصلی مجنون»، بسته به تعداد حروف مشخص شده، عبارت ۱۲ حرفی «قیس بن الملوح» یا عبارت کوتاهتر «قیس» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در منابع انگلیسیزبان و ترجمههای ادبیات شرقی، نام وی به صورت نگارش لاتین Qays یا Kais به همراه لقبش ثبت شده است.
به عربی
از آنجا که این شخصیت تاریخی و ادبی ریشه در شبهجزیره عربستان دارد، در تمامی تذکرهها و دیوانهای عربی با نام قیس بن الملوّح العامری شناخته میشود.
به ترکی
در ادبیات ترکی و به ویژه در مثنویهای معروفی مانند «لیلی و مجنون» فضولی، این نام به صورت تطبیقیافته با فونتیک ترکی نگاشته میشود.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی، به ویژه در شاهکار نظامی گنجوی، اگرچه نام اصلی او «قیس» ذکر شده، اما وی در سراسر اشعار و فرهنگ عامه به نام لقبش یعنی «مجنون» یا «مجنون عامری» شهرت یافته است.
نماد چیست
قیس (مجنون) در ادبیات غنایی و عرفانی جهان اسلام، مظهر عشقی است که از مرز تن و ماده عبور کرده است. او نماد کسی است که چنان در معشوق (لیلی) غرق شده که هویت خود را فراموش میکند و عقل مصلحتاندیش را در پای رسوایی عشق قربانی میسازد.
جمعبندی و توضیح کامل نام اصلی مجنون
بر اساس حقایق تاریخی و متون معتبر ادبی، شخصیت پرآوازه «مجنون» دارای یک هویت واقعی به نام «قیس بن الملوّح عامری» است. او شاعری از قبیله بنیعامر در قرن اول هجری (دوره اموی) بود که به دلیل عشق بیحد و حصر به دختری به نام لیلی، کنترل عقل معاش خود را از دست داد و در بیابانها سرگردان شد؛ همین امر سبب شد مردم او را «مجنون» (به معنی دیوانه یا جنزده از عشق) بنامند.
نام اصلی او یعنی «قیس» در لغت به معنای سنجش و شدت است، اما در طول تاریخ ادبیات، این نام تحتالشعاع لقب نمادین او قرار گرفت. نظامی گنجوی و سایر شاعران بزرگ با الهام از زندگی این شخصیت تاریخی، آثاری جاودان خلق کردند که قیس را از یک عاشق ساده عرب به نماد جهانیِ عشق عارفانه، پاک و فنای فیالمحبوب تبدیل کرد.
ذکر این نکته نیز حائز اهمیت است که واژه «مجنون» ۱۱ بار در قرآن کریم آمده است، اما این کاربردها هیچ ارتباطی با داستان لیلی و مجنون ندارد و در سیاق آیات، به معنای تهمت دیوانگی و ارتباط با جنیان است که از سوی مشرکان به پیامبران الهی زده میشد.