معنی مذکور چیست؟ مترادف، هم خانواده و تلفظ کلمه مذکور

جمع‌بندی و توضیح کامل مذکور

واژه «مذکور» یک صفت مفعولی با ریشه عربی (ذ-ک-ر) است که به طور گسترده وارد زبان فارسی شده است. این کلمه در معنای لغوی به چیزی یا کسی اشاره دارد که نامش پیش از این برده شده یا مورد بحث قرار گرفته است. جالب توجه است که این کلمه با همین ساختار اسمی، یک‌بار در قرآن کریم در آیه نخست سوره انسان («...لَمْ يَكُن شَيْئًا مَّذْكُورًا») به کار رفته که به معنای چیزِ قابل ذکر و یادشده است.

در کاربردهای معاصر، مذکور نقشی کلیدی در ساختار نگارش‌های اداری، دادگاهی، حقوقی و متون رسمی ایفا می‌کند. نویسندگان با استفاده از این کلمه، از تکرار مکرر نام‌ها یا مفاهیم طولانی در متن پیشگیری کرده و به کلام خود انسجام و رسمیت می‌بخشند. در مکاتبات فارسی، کلماتی مانند مزبور، مشارٌ‌الیه و فوق‌الذکر به عنوان هم‌نشینان و مترادفات نزدیک این واژه شناخته می‌شوند.