یعنی چه
تضرعات جمع مؤنث سالم واژه «تضرع» است و در لغت به معنای گریه و زاری، التماس و دعا از روی فروتنی و خضوع شدید به کار میرود؛ بهویژه زمانی که انسان در حالت درماندگی از خداوند حاجتی را میطلبد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «تَضَرُّعات» با تشدید روی حرف «ر» تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «زاریها»، «التماسها» یا «رازونیازها» کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده درخواستهای عاجزانه و دعاهای خاشعانه هستند.
به عربی
در زبان عربی، واژههای ابتهالات و ضراعات دقیقترین هممعنیها برای تضرعات هستند.
به فارسی
برابرها و جایگزینهای روان فارسی برای این کلمه شامل زاریها، رازونیازها، مویهها و التماسهای خاشعانه است.
در قرآن
خود کلمه «تضرعات» به صورت جمع در قرآن نیامده، اما ریشه آن (ض ر ع) بارها به کار رفته است؛ مانند آیه ۵۵ سوره اعراف: «ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً» (پروردگار خود را از روی تضرع و در پنهانی بخوانید).
جمعبندی و توضیح کامل تضرعات
واژه «تضرعات» که جمع تضرع است، ریشه در زبان عربی دارد و مظهر تام فروتنی، شکستن غرور و ابراز نیاز مطلق انسان در برابر خالق است. این حالت عاطفی و معنوی شدید، معمولاً با گریه، دستهای رو به آسمان و سحرخیزی همراه است که در فرهنگ اسلامی نماد فقر ذاتی مخلوق به شمار میرود.
در متون دینی و ادبی، تضرع پناهگاه انسان در مواجهه با سختیها و بلاهاست. قرآن کریم نیز انسانها را به تضرع در برابر شداید دعوت میکند و عدم تسلیم و زاری در برابر عذاب را نشانه غفلت و قساوت قلب میداند.