یعنی چه
واژه «یجبی» (شکل درست مجهول آن: يُجْبَىٰ) یک فعل مضارع مجهول از ریشه عربی است. این کلمه به معنای جمعآوری، جلب یا سوق دادن نعمتها، اموال یا اشیاء به یک مرکز یا مکان خاص است.
تلفظ
این واژه در اصل عربی به صورت مجهول و با ضمه یاء و فتح جیم تلفظ میشود: یُجْبَی (با الف مقصوره در پایان).
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف خود کلمه «یجبی» که ۴ حرف دارد، یا معادلهای آن مانند «گردآوری میشود» تعیین میگردد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عباراتی که مفهوم مجهول گردآوری شدن یا آورده شدن را برسانند به عنوان معادل به کار میروند.
به عربی
از آنجا که خود واژه ریشه عربی دارد، مترادفهای آن در زبان عربی فصیح شامل افعالی چون یجمع و یجلب است.
به فارسی
به عنوان یک فعل، برگردان دقیق آن به زبان فارسی در قالب زمان مضارع اخباری و به صورت مجهول، «گردآوری میشود» یا «سرازیر میگردد» است.
در قرآن
این واژه در آیه ۵۷ سوره قصص به کار رفته است: «...أَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا يُجْبَىٰ إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ...» که به وفور نعمت و جمعآوری محصولات در مکه اشاره دارد.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ عامه یا ادبیات دارای نماد مستقلی نیست، اما با توجه به کاربرد قرآنی آن، نمادی از سرازیر شدن نعمات الهی و امنیت اقتصادی محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل یجبی
واژه «یجبی» (یُجبیٰ) یک فعل مضارع مجهول عربی از ریشه «ج-ب-ی» (جبی) است که در متون دینی و قرآنی کاربرد دارد. این کلمه به معنای جمعآوری شدن، گرد آمدن یا سرازیر شدن نعمات و اشیاء به یک مکان خاص است و در فرهنگهای لغت معیاری همچون دهخدا یا معین به عنوان واژه مستقل فارسی ثبت نشده است، بلکه یک وامواژه فعلی محسوب میشود.
بر اساس راستیآزمایی منابع، شاخصترین کاربرد این کلمه در سوره قصص آیه ۵۷ است که به ویژگی حرم امن مکه و سرازیر شدن ثمرات و روزیها به سوی آن اشاره میکند. همخانوادههای این کلمه شامل واژگانی چون جابیه، جبایت و مجتبی هستند که همگی مفهوم برگزیدن یا گردآوری را در خود دارند.
در مواردی ممکن است این واژه به دلیل شباهت ظاهری، با صورت صرفی «یَجِبُ» از ریشه «وجوب» به معنای «لازم است» اشتباه گرفته شود؛ اما ریشه اصلی این واژه همان مفهوم جمعآوری و جلب نعمات است و در جدولهای کلمات متقاطع با توجه به همین ساختار معنایی یا تعداد حروف چهارگانه آن ارزیابی میشود.