معنی
خرسند در زبان فارسی به کسی گفته میشود که از وضعیت موجود، نتیجهٔ یک امر یا سهم خود در زندگی رضایت قلبی دارد و به آرامش و شادمانی درونی رسیده است.
یعنی چه
این واژه در اصطلاح به معنای خوشحال بودن توأم با قناعت است؛ یعنی فرد با آنچه دارد شاکر و مسرور است و دستخوش آز و طمع نمیشود.
مترادف
واژههایی مانند خشنود، راضی و قانع نزدیکترین ارتباط معنایی را با خرسند دارند و در متون ادبی به جای یکدیگر به کار میروند.
تلفظ
این کلمه به صورت خُرسَند (با ضمه روی حرف خ و فتح روی حرف س) تلفظ میشود و در گذشته گاهی به صورت خورسند نیز نگاشته میشد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه خرسند به عنوان پاسخ برای راهنماهای 'خشنود'، 'راضی' یا 'قانع' کاربرد دارد و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
برای انتقال حس دقیق خرسند در انگلیسی، واژههای Content و Satisfied به جنبهٔ رضایت و قناعت آن، و Happy به جنبهٔ شادی آن اشاره دارند.
به فارسی
برگردانهای اصیل و هممعنی فارسی این واژه شامل خشنود و صورت کهن آن یعنی خورسند است که همگی بر رضایت خاطر دلالت میکنند.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ ایرانی، خرسندی نماد و مظهر ثروت واقعی، قناعت و تسلیم در برابر تقدیر است؛ همانطور که فردوسی میفرماید: «توانگر شد آنکس که خرسند گشت».
جمعبندی و توضیح کامل خرسند
واژهٔ «خرسند» یکی از اصیلترین کلمات زبان فارسی است که ریشه در پارسی میانه (hunsand) دارد. این واژه فراتر از یک شادی سطحی، به حالت پایدارِ خشنودی، رضایت خاطر و قناعت اشاره میکند. کسی که خرسند است، از سهم خود در زندگی شاکر بوده و با آرامش درونی زندگی میکند.
در فرهنگ و عرفان اسلامی-ایرانی، خرسندی جایگاه والایی دارد و به مفهوم «رضا» نزدیک است؛ مرتبهای که در آن انسان از بند طمع و زیادهخواهی رها شده و به یک ثروت درونی بیپایان دست مییابد.