یعنی چه
«گویها» شکل جمع واژهٔ «گوی» است که به اجسام گرد، توپها یا کرهها اشاره دارد. در بازی سنتی چوگان، به توپ چوبی کوچک «گوی» میگفتند. همچنین در ادبیات فارسی، این کلمه میتواند مخففِ «گویندگان» (صفت فاعلی مرخم) در ترکیبهایی مانند دعاگویها و ثناگویها باشد.
تلفظ
این واژه از ترکیب کلمهٔ «گوی» (gōy) با نشانهٔ جمع فارسی «ها» (hā) ساخته شده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و معادلهای آن میتواند کرهها یا توپها باشد.
به انگلیسی
برای اشاره به اجسام کروی و گرد در زبان انگلیسی از این واژهها استفاده میشود.
به عربی
کلمهٔ کُرات جمع کُرة است که به عنوان معادل دقیق هندسی و فیزیکی گویها به کار میرود. اگر منظور از واژه، سخنگویان باشد، معادل آن «قائلون» یا «متکلمون» خواهد بود.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان فارسی، گوی در میدان چوگان نماد تسلیم و طاعت کامل و بیاختیاری در برابر قضا و قدر یا معشوق است. همچنین «گوی زمین» یا «گوی فلک» به عنوان نمادی از کمال، تمامیت جهان، گردش روزگار و ناپایداری دنیا به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل گوی ها
واژهٔ «گویها» شکل جمع کلمهٔ اصیل و ایرانی «گوی» است که ریشه در زبانهای هندواروپایی و فارسی میانه (پهلوی) دارد. این کلمه در درجه اول به معنای اجسام کروی، توپها و گلولهها است و کاربرد گستردهای در هندسه، فیزیک، ورزشهای سنتی مانند چوگان و همچنین ادبیات منظوم دارد. در بافتی متفاوت، این واژه میتواند به عنوان مخفف گویندگان و سخنوران نیز تعبیر شود.
از نظر نمادشناسی، گوی در فرهنگ فارسی جایگاه ویژهای دارد؛ چرا که در بازی چوگان بدون اختیار به هر سو روانه میشود و به همین دلیل صوفیان و شاعران آن را نماد تسلیم و سرگردانی عاشق در دست تقدیر دانستهاند. معادلهای اصلی این واژه در زبان انگلیسی Spheres و در زبان عربی کُرات است و لازم به ذکر است که این کلمه یا معادل مستقیم آن در متن قرآن کریم نیامده است.