یعنی چه
این ترکیب وصفکننده حالت روحی و خداترسیِ کسانی است که وظیفهٔ ابلاغ پیام پروردگار و دعوت مردم به حق را بر عهده دارند. این خوف، ناشی از ترس از مردم یا دشمنان نیست، بلکه از عظمت خداوند و بیم از کوتاهی در انجام وظیفه سرچشمه میگیرد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب واژگانی به صورت «خَوْف» (با فتح خاء و سکون واو) به همراه کسرهٔ اضافه، و «مُبَلِّغَان» (با ضمه ميم، فتح باء، کسر و تشدید لام) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، این عبارت دقیقاً ۹ حرف دارد و به عنوان پاسخی برای راهنماهای مرتبط با خشیت و بیم دعوتگران دین به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، میتوان از معادلهای مرتبط با ترسِ اشاعهدهندگان یا فرستادگان رسالت در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این ترکیب شامل عباراتی چون هراسِ مبلغان، بیمِ دعوتکنندگان به حق، و خداترسیِ رسانندگان پیام الهی است.
در قرآن
این اصطلاح مستقیماً از فرهنگ قرآنی و آیه ۳۹ سوره احزاب ریشه میگیرد: «الَّذينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلاَّ اللَّهَ»؛ یعنی کسانی که رسالتهای الهی را ابلاغ میکنند، تنها از خدا میترسند و از هیچکس جز او واهمه ندارند.
جمعبندی و توضیح کامل خوف مبلغان
ترکیب واژگانی «خوف مبلغان» یک اصطلاح لغویِ واحد یا ضربالمثل عامیانه نیست، بلکه یک ترکیب اضافی (مضاف و مضافالیه) برگرفته از مفاهیم و معارف قرآنی است. این عبارت به صراحت به ویژگی روحی مبلغان دینی و پیامآوران الهی اشاره دارد که طبق متن صریح قرآن، قلبشان تنها لبریز از ترسِ آمیخته با احترام (خشیت) نسبت به پروردگار است و در مسیر حق از هیچ قدرت مادی و انسانی هراس ندارند.
در فرهنگ اسلامی، این ترکیب نمادی از «توحید در خوف»، «قاطعیت در مسیر حق» و «سرسختی در برابر تهدیدهای مادی و طاغوتها» به شمار میرود. مبلغ واقعی کسی است که برای خوشایند مردم یا ترس از قدرتهای مادی، حق را کتمان نمیکند و تمام بیم او از کوتاهی در پیشگاه خداوند است.