یعنی چه
واژه «کشور» به معنای سرزمینی پهناور با مرزهای مشخص و حکومت مستقل است که یک ملت در آن زندگی میکنند و در قدیم به معنای بخش یا اقلیم بوده است. واژه «مملکت» نیز به معنای کشور، قلمرو پادشاهی یا حوزه فرمانروایی و حکومت یک دولت بر یک سرزمین به کار میرود.
تلفظ
واژه کشور به صورت کِشْوَر (kešvar) و واژه مملکت به صورت مَمْلَکَت (mamlakat) تلفظ میشود که در این عبارت با حرف عطف «و» به یکدیگر متصل شدهاند.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای این عبارت خودِ «کشور و مملکت» است که از ۱۰ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای واژه کشور معادلهای Country و State و برای واژه مملکت معادلهای Kingdom و Realm استفاده میشود.
به فارسی
واژه کشور ریشه در پارسی میانه (کیشور) دارد و با کلماتی مانند سرزمین، مرزوبوم، خطه، دیار و اقلیم مترادف است. واژه مملکت ریشه عربی (م ل ک) دارد و مترادفهای آن شامل دولت، کشور، قلمرو و ملک است.
نماد چیست
نمادهای مرتبط با کشور شامل پرچم، سرود ملی، پارلمان و مرزهای مشخص جغرافیایی است. نمادهای مملکت به دلیل پیشینه معنایی پادشاهی و حاکمیت، شامل تاج، تخت پادشاهی، مهر حکومتی یا کاخهای سلطنتی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل کشور و مملکت
عبارت «کشور و مملکت» ترکیبی از دو واژه با ریشههای متفاوت است که در زبان فارسی معنای یکدیگر را کامل میکنند. واژه «کشور» از ریشه پهلوی «کیشور» به معنای اقلیم برآمده و به بوم و سرزمینی مستقل با ملت و مرزهای مشخص اشاره دارد. در مقابل، «مملکت» واژهای با ریشه عربی از مفهوم فرمانروایی و تصاحب است که بیشتر بر قلمرو حاکمیت و ساختار سیاسی دولت دلالت میکند.
ترکیب این دو واژه با هم مفهوم کامل یک واحد جغرافیایی-سیاسی مستقل را میسازد. در مفاهیم قرآنی نیز گرچه خود این کلمات به این شکل نیامدهاند، اما مفاهیم همارز آنها در قالب واژههایی چون «بلد»، «ارض» و «ملک» بارها مورد استفاده قرار گرفتهاند که نشاندهنده اهمیت مفهوم سرزمین و حاکمیت است.