یعنی چه
ایزاع در اصل به معنای الهام دادن، توفیق بخشیدن و ایجاد یک جذبه درونی در قلب انسان برای سپاسگزاری یا انجام کار نیک است. این واژه همچنین به بازداشتن نفس از انحراف و انضباط بخشیدن نیز اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت اِیزاع (با کسر همزه در ابتدا و سکون ی) تلفظ میشود و از نظر ساختار صرفی، مصدر باب افعال در زبان عربی است.
در جدول
در معماها و جدول کلمات متقاطع، واژه «ایزاع» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «الهام کردن» یا «توفیق دادن» به کار میرود و دقیقاً دارای ۵ حرف است.
به انگلیسی
نزدیکترین معادلهای انگلیسی برای این مفهوم انتزاعی و معنوی، واژگان مرتبط با الهامبخشی و هدایت درونی هستند.
به عربی
از آنجا که ایزاع خود یک واژه عربی است، در این زبان با مفاهیمی چون الهام، وحی و القای خیر همپوشانی معنایی بسیار شدیدی دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عبارتهایی چون «در دل افکندن»، «توفیق دادن» و «انگیزش درونی» است که در متون ادبی و عرفانی به کار میروند.
نماد چیست
ایزاع صرفاً یک اصطلاح زبانی، عقیدتی و مفسرانه است؛ بنابراین برخلاف پدیدههای طبیعی، دارای نماد مادی، تصویری یا اصطلاحیِ نمادین در فرهنگها نیست.
جمعبندی و توضیح کامل ایزاع
واژه «ایزاع» یک مصدر عربی از باب افعال و برخاسته از ریشه سه حرفی (و - ز - ع) است که ورود آن به ادبیات فارسی بیشتر جنبه دینی و عرفانی دارد. این کلمه در لغتنامههای معتبری مانند دهخدا به معنای الهام کردن، توفیق دادن و بازداشتن نفس از کفران آمده است؛ مرتبهای از هدایت درونی که مفسران آن را فراتر از یک توفیق ساده و شبیه به یک جذبه عمیق قلبی برای طاعت میدانند.
شهرت و کاربرد ویژه این واژه به واسطه حضور آن در قرآن کریم به صورت فعل امر «أَوْزِعْنِی» است. این عبارت در دو آیه (نمل/۱۹ و احقاف/۱۵) از زبان پیامبرانی چون حضرت سلیمان نقل شده که در آن از خداوند میخواهند تا تمام توان و شیفتگی درونی لازم را به آنها الهام کند تا بتوانند شکر نعمات الهی را به جای آورند.
در مجموع، ایزاع مفهومی انتزاعی و سرشار از بار معنایی مثبت است که همخانوادههایی چون توزیع و موزع دارد. این کلمه ۵ حرفی در بازیهای کلامی و جدول کلمات متقاطع معمولاً با راهنمای «الهام و توفیق» شناخته میشود.