یعنی چه
در فرهنگهای لغت اصیل فارسی، این واژه برای توصیف جوانی به کار میرفته که محاسن و موی رخسار او تازه شروع به دمیدن کرده است. این اصطلاح در ادبیات کهن کاربرد داشته و امروزه بسیار نادر است.
تلفظ
تلفظ صحیح و سنتی این واژه با یای مجهول یا معروف به صورت رِیدار یا ریدار است که ریشه در پارسی میانه دارد.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، به عنوان راهنما از عباراتی چون «جوان ریشنوخاسته» یا «غلام نوخط» استفاده میشود که پاسخ دقیق آن ریدار است.
به انگلیسی
این واژه به مفاهیمی اشاره دارد که دورانی از رشد پسران جوان و آغاز سنین نوجوانی و بلوغ (Pubescent) را توصیف میکند.
به فارسی
از واژههای هممعنی و جایگزین در زبان فارسی میتوان به نوخط، سبزهقبا و امرد نوخاسته اشاره کرد که همگی بیانگر یک مفهوم سن و سالی هستند.
نماد چیست
در اشعار غنایی و متون ادبی کهن، این واژه دوره کوتاهی از زندگی را نمادپردازی میکند که فرد از دوران کودکی خارج شده و به تازگی نشانههای جوانی در چهرهاش نمایان گشته است.
جمعبندی و توضیح کامل ریدار
واژه ریدار یکی از لغات کهن و بسیار نادر در زبان و ادبیات فارسی است. این کلمه از نظر ریشهشناسی از ترکیب «ریش» و پسوند دارندگی «دار» پدید آمده و در گذشته اصطلاحی عامیانه یا ادبی برای اشاره به پسران جوانی بوده که تازه مو بر رخسارشان دمیده و به اصطلاح نوخط شدهاند.
در فرهنگهای بزرگی مانند لغتنامه دهخدا و فرهنگ معین، این واژه با مترادفهایی همچون غلمان و ریشنوخاسته معنا شده است. لازم به ذکر است که این کلمه نباید با واژه بیگانه و مدرن رادار (Radar) که تشابه املایی صوتی در فارسی دارد اشتباه گرفته شود.
امروزه کاربرد این واژه در زبان محاورهای و رسمی به طور کامل منسوخ شده و بیشتر در متون کهن ادبی یا به عنوان یکی از کلمات چالشبرانگیز در جدولهای کلمات متقاطع مورد استفاده قرار میگیرد.