یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح و فعل مرکب کنایی در زبان فارسی است که به معنای برانگیختن، از حالت سکون خارج کردن، به تکاپو انداختن و ایجاد غلیان، شور و هیجان فراوان در یک جریان، شخص یا محیط به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «به جُنب و جوش دَر آوردَن» (be jonb o jush dar āvardan) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت بر اساس تعداد حروف میتواند خودِ «به جنب و جوش در آوردن» با ۱۶ حرف یا مترادفهای آن مانند تحریک کردن، تهییج کردن و به حرکت درآوردن باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم از افعالی استفاده میشود که نشاندهنده دمیدن روح حرکت، انرژی و پویایی در یک موقعیت هستند.
به عربی
در زبان عربی واژگانی که مفهوم برانگیختن و ایجاد شور و حرکت پُرشتاب را میرسانند، به عنوان معادل این اصطلاح شناخته میشوند.
نماد چیست
این عبارت یک ساختار فعلی است و نماد باستانی یا اسطورهای مستقیم ندارد؛ اما در نگاه نمادین مدرن، عناصر پویای طبیعت مانند «آتش» (به دلیل مظهر غلیان و گرما) یا «باد» (به دلیل ماهیت حرکتآفرینی و از سکون خارج کردن) میتوانند نماد مادی آن باشند.
جمعبندی و توضیح کامل به جنب و جوش در آوردن
عبارت «به جنب و جوش در آوردن» یکی از اصطلاحات اصیل و کنایی زبان فارسی است که از ترکیب دو واژهٔ «جنب» (از ریشه جنبیدن به معنای حرکت) و «جوش» (از ریشه جوشیدن کنایه از هیجان و غلیان) ساخته شده است. این فعل مرکب زمانی به کار میرود که یک عامل خارجی یا داخلی، مایهٔ از بین رفتن رکود و خمودگی شده و پویایی، نشاط و حرکت پُرشتاب را به یک مجموعه یا فرد تزریق کند.
این واژه از نظر معنایی مترادف با مفاهیمی همچون تحریک، تهییج، به تکاپو انداختن و فعالسازی است و نقطهٔ مقابل آن، به سکون واداشتن یا از جنب و جوش انداختن قرار دارد. در ابعاد مختلف زبانی، معادلهای دقیق انگلیسی و عربی آن نیز همگی بر محور ایجاد انگیزه، شور و حرکت استوار هستند.