معنی
قهار در اصل به معنای کسی است که غلبه و تسلط مطلق دارد و هیچ چیز توانایی مقاومت در برابر او را ندارد. این واژه در زبان فارسی امروزی و عامیانه، در معنای متبحر، بسیار ماهر و حرفهای در یک کار نیز به کار میرود.
یعنی چه
یعنی کسی که دارای قدرت مطلقه است و با اقتدار و توانایی بالا بر دیگران یا بر یک حوزه و تخصص چیره و پیروز میشود.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
این واژه مشتق از ریشه عربی «قهر» به معنی غلبه، برتری و پیروزی توأم با خاضع کردن طرف مقابل است. قهار صیغه مبالغه بر وزن «فَعّال» است که تکرار و شدت این غلبه را نشان میدهد.
در جدول
در کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «بسیار چیره» یا «از صفات خداوند»، کلمه ۴ حرفی قهار به کار میرود.
به انگلیسی
با توجه به بافت متن، برای معنای عرفانی و دینی از معادلهای مقتدر و برای معنای روزمره از اصطلاحات مربوط به مهارت بالا استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل قهار
واژه «قهار» ریشهای عربی دارد و صیغه مبالغهای است که بر غلبه، تسلط بیچونوچرا و شکستناپذیری مطلق دلالت میکند. این کلمه در فرهنگ اسلامی یکی از اسماء حسنی و صفات باریتعالی (الواحد القهار) به شمار میرود که مظهر جلال، قدرت مطلقه و احاطه اراده الهی بر تمامی مخلوقات و کل هستی است.
در سیر تحول زبان در فارسی عامیانه، این واژه کاربردی کنایی و ثانویه نیز پیدا کرده است؛ به طوری که امروزه به افراد بسیار متبحر، باسابقه و حرفهای در یک زمینه خاص (مانند شطرنجباز قهار) نیز قهار گفته میشود که نشاندهنده تسلط و چیرگی آن فرد بر آن مهارت است.