یعنی چه
پدید آمدن به معنای ظاهر شدن، نمایان شدن و از نهان به عیان آمدن است. این فعل مرکب لازم همچنین به مفاهیمی چون خلق شدن، حادث شدن و شکلگیری یک پدیده یا وضعیت جدید اشاره دارد.
هم خانواده
واژههای همخانوادهٔ این فعل همگی بر مفهوم آشکارگی، روشنایی و بروز عینی دلالت دارند و ریشه در زبان پهلوی دارند.
تلفظ
تلفظ صحیح این فعل مرکب به صورت [پَدید آمَدَن] است که از دو بخش «پَدید» (صفت) و «آمَدَن» (فعل) تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «آشکار شدن» یا «به وجود آمدن»، کلمه ۸ حرفی «پدید آمدن» به عنوان پاسخ دقیق مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، افعالی که بر ظاهر شدن یا پا به عرصه وجود گذاشتن دلالت دارند، به عنوان معادل این واژه به کار میروند.
به عربی
در زبان عربی متناسب با معنای آشکار شدن یا متولد شدن و آغاز گردیدن، از ریشههای ظَهرَ، بَدأَ یا خَلَقَ استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل پدید آمدن
فعل مرکب و لازم «پدید آمدن» یکی از واژگان اصیل و کهن زبان فارسی است که ریشه در دوران پهلوی دارد. این واژه دو ساحت معنایی عمده را پوشش میدهد؛ نخست جنبه دیداری و ملموس که به معنای نمایان شدن، از خفا درآمدن و تجلی یافتن است، و دوم جنبه فلسفی و وجودی که به معنای خلق شدن، حادث شدن و پا به عرصه هستی گذاشتن قلمداد میشود.
بررسی کاربرد این واژه در ترجمههای معتبر قرآن کریم و متون کلاسیک ادب فارسی نشان میدهد که پدید آمدن همواره با نوعی دگرگونی، نوآوری و آغاز یک وضعیت یا موجودیت جدید همراه است. استعارههای طبیعی زیبایی همچون طلوع خورشید یا جوانه زدن یک گیاه از دل خاک، همواره زنده دلالتهای بصری این مفهوم عمیق در ذهن مخاطب فارسیزبان بودهاند.