یعنی چه
مبذرین اسم جمع مذکر سالم است و به افرادی اشاره دارد که ثروت، مال یا نعمتهای در اختیار خود را به گزاف، بیهدف و در راههای نادرست یا فاسد پراکنده و تلف میکنند.
تفلظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُبَذِّرین (m-o-b-a-z-z-a-r-i-n) با تشدید روی حرف «ذ» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم این واژه از اصطلاحاتی که به ولخرجی شدید و هدر دادن منابع اشاره دارند، استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان با کلماتی که بار معنایی اتلاف مال و زیادهروی دارند، هممعنی است.
به فارسی
در زبان فارسی نزدیکترین معادلها برای مبذرین، واژههایی چون ولخرجان، تبذیرگران، مسرفان، باددستان و گشادهبازان هستند که به دستودلبازی افراطی و نادرست اشاره میکنند.
در قرآن
این واژه دقیقاً یکبار در قرآن کریم و در آیه ۲۷ سوره اسراء آمده است: «إِنَّ الْمُبَذِّرِینَ کَانُوا إِخْوَانَ الشَّیَاطِینِ...» که به زیبایی و شدت، ریختوپاشکنندگان را همردیف و برادران شیاطین معرفی میکند.
نماد چیست
این کلمه نماد حیوانی یا اسطورهای خاصی ندارد؛ اما در ادبیات اخلاقی و قرآنی، نماد آشکار کفران نعمت، سفاهت در مدیریت مال و همنشینی و پیروی از ابلیس به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مبذرین
واژه مُبَذِّرین از ریشه ثلاثی مجرد «بذر» (به معنی پاشیدن دانه) گرفته شده است، اما وقتی به باب تفعیل میرود، معنای کنایهایِ پاشیدن و هدر دادن مال و ثروت بدون هدف عاقلانه را پیدا میکند. لغتشناسان تفاوت ظریفی میان اسراف و تبذیر قائل هستند؛ اسراف یعنی زیادهروی در مصرف یک چیز لازم، اما تبذیر یعنی خرج کردن مال در راهی که اصلاً نباید خرج شود، به همین دلیل بار منفی مبذرین بسیار شدیدتر است.
این واژه در قرآن کریم با تعبیری تکاندهنده به کار رفته و ولخرجان بیهدف را برادران شیاطین نامیده است، چرا که نهتنها مال خود را ضایع میکنند، بلکه زمینه فساد اخلاقی و اقتصادی را در جامعه فراهم میسازند.