یعنی چه
سلطانیسم در جامعهشناسی سیاسی به نوعی حکومت استبدادی و اقتدارگرای مفرط اشاره دارد که در آن تمام ارکان قدرت سیاسی، نظامی و اقتصادی کشور کاملاً شخصیسازی شده است. در این نظام، هیچ تفکیکی میان اموال عمومی و دارایی خصوصی حاکم وجود ندارد و تصمیمگیریها نه بر اساس قانون عقلانی است و نه پایبندی به سنتها، بلکه صرفاً به اراده، میل و مصلحت شخصی فرمانروا بستگی دارد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «سُلطانیسم» تلفظ میشود که بخش اول آن مصوت کوتاه ضمه و بخشهای بعدی بر اساس ساختار واژگان ترکیبی فارسی-اروپایی بیان میگردند.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول واژه «سلطانیسم» با ۸ حرف است. مفاهیم مشابه آن شامل خودکامگی مفرط و استبداد شخصیشده مکس وبر است.
به انگلیسی
این اصطلاح در زبان انگلیسی به صورت Sultanism نوشته میشود و ریشه در نظریات جامعهشناسی سیاسی غرب دارد.
به فارسی
برابرهای فارسی و اصطلاحات نزدیک به این واژه در متون علوم سیاسی شامل «خودکامگی مفرط»، «استبداد شخصیشده» و «نظام نوسلطانی» است که ریشه بخش اول آن از «سلطان» (عربی از ماده سَلَطَ به معنی قدرت و غلبه) و پسوند اصطلاحساز اروپایی «ـیسم» شکل گرفته است.
نماد چیست
این واژه در علوم سیاسی نماد مظهر تکسالاری مطلق، ذوب شدن کامل نهاد دولت در شخصیت حاکم، تفوق اراده فردی بر بوروکراسی و دیوانسالاری، و تملک شخصی ارتش و داراییهای عمومی جامعه است.
جمعبندی و توضیح کامل سلطانیسم
واژه سلطانیسم اصطلاحی تخصصی در جامعهشناسی سیاسی است که نخستین بار توسط ماکس وبر، جامعهشناس نامدار آلمانی، بر اساس مدل حکومت برخی سلاطین عثمانی تئوریزه و مطرح شد. این مفهوم به نظامهای سیاسی اقتدارگرایی اشاره میکند که در آنها مرز میان قلمرو عمومی (دولت) و قلمرو خصوصی حاکم کاملاً از بین رفته و کشور به مثابه ملک شخصی فرمانروا اداره میشود.
در این نوع فرمانروایی، نهادهای قانونی، دیوانسالاری و حتی ارتش به ابزارهای شخصی در دست حاکم تبدیل میشوند و تصمیمات کلان مملکتی نه بر پایه قوانین مدون عقلانی و نه بر اساس سنتهای پایدار، بلکه بر اساس میل، اراده و صلحدید آنی شخص حاکم اتخاذ میگردد. تکسالاری مفرط و عدم وجود شایستهسالاری از ویژگیهای بارز این ساختار است.
از نظر ریشهشناسی، این کلمه یک لفظ ترکیبی آمیخته است؛ بخش اول آن واژه عربی «سلطان» (به معنی قدرت و چیرگی) است و بخش دوم آن پسوند مکتبساز غربی «ـیسم» است. اگرچه ریشه اصلی آن در قرآن به معنی دلیل و برهان یا غلبه معنوی به کار رفته، اما اصطلاح سیاسی سلطانیسم امروزه نماد عینی نظامهای خودکامه و استبداد شخصیشده در جهان معاصر است.