یعنی چه
جالوت نام فرمانده و پهلوان تنومند لشکر کفر در دوران بنیاسرائیل است که به ظلم و ستم شهرت داشت. این واژه در لغت عبری به معنای تبعیدی، آواره یا عریانکننده آمده است و در ادبیات به عنوان نمادی از جبهه باطل و استکبار شناخته میشود.
تلفظ
تلفظ دقیق این کلمه در زبان فارسی و عربی به صورت جَالُوت (Jālūt) است. ریشه اصلی آن در زبان عبری جُلیات (Goliath) تلفظ میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و متون غربی، برای اشاره به این شخصیت تاریخی و نمادین از نام Goliath استفاده میشود.
به عربی
این کلمه در زبان عربی نیز به همین صورت «جالوت» به کار میرود و در قرآن کریم نیز به همین شکل ذکر شده است.
به فارسی
در واژهنامههای فارسی از جمله لغتنامه دهخدا، جالوت به معنای جالیه یا کسانی که جلای وطن کردهاند آمده است. در مفهوم استعاری نیز معادل غول، پهلوان ستمگر و مظهر کفر است.
در قرآن
نام جالوت ۳ بار در قرآن کریم (سوره بقره، آیات ۲۴۹ تا ۲۵۱) در داستان تقابل لشکر بنیاسرائیل به فرماندهی طالوت با ستمگران آمده است. او در جنگ تنبهتن توسط حضرت داود (ع) که در آن زمان نوجوانی در سپاه طالوت بود، با سنگ فلاخن کشته شد.
نماد چیست
جالوت در فرهنگ اسلامی و ادبیات جهان نماد بارز قدرت ظاهری و تنومند اما پوشالی، استکبار و کفر فراوان است. تقابل او با داود، نماد جهانی پیروزی ایمان و ارادهٔ جبههٔ کمتعداد حق بر لشکر مجهز و مادی باطل است.
جمعبندی و توضیح کامل جالوت
واژه جالوت ریشهای عبری دارد و شکل عربیشده کلمه «جُلیات» است که در لغت به معنای تبعیدی یا آواره است. این نام در تاریخ و ادبیات قرآنی به فرمانده و پهلوان تنومند، ستمگر و کافری اشاره دارد که در برابر سپاه طالوت صفآرایی کرد و سرانجام به دست حضرت داود (ع) مغلوب و کشته شد.
در فرهنگ و ادبیات، جالوت فراتر از یک شخصیت تاریخی، به یک نماد و استعاره تبدیل شده است. او مظهر استکبار، فروپاشی قدرتهای بزرگ مادی و طغیان است. داستان تقابل او با جبهه ایمان، درس جاودانهای از پیروزی گروههای کوچک اما باایمان بر لشکرهای بزرگ و مجهزِ مادی است.
این کلمه در جدول کلمات و مسابقات فرهنگی نیز به عنوان یک گنجینه لغوی کاربرد دارد و پاسخی ۵ حرفی برای توصیف مظهر کفر یا پهلوان ستمگر عهد باستان به شمار میرود.