تلفظ
این واژه از دو بخش «سُخَن» و نشانه جمع «ها» تشکیل شده و به صورت sokhan-hā تلفظ میشود.
در جدول
واژه سخنها در جدولهای متقاطع به عنوان پاسخ پنج حرفی برای کلماتی چون گفتارها، کلامها یا حرفها به کار میرود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بسته به کاربرد متن شامل واژگان، سخنرانیها یا گفتگوها میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان مفهوم سخنها از کلمات Sözler یا Konuşmalar استفاده میکنند.
به فارسی
سخنها کلمهای اصیل و کاملاً ایرانی است که از ریشه پهلوی «سخون» گرفته شده و به معنای مجموعهای از کلامها، اقوال و عبارات است.
در قرآن
واژه فارسی سخنها در متن عربی قرآن کریم وجود ندارد، اما مفاهیم معادل و عربی آن مانند «قول»، «کلام» و «حدیث» به وفور در آیات الهی استفاده شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل سخنها
واژه «سخنها» شکل جمع کلمه اصیل و زیبای «سخن» همراه با نشانه جمع فارسی (ها) است. این واژه کاملاً ایرانی و پارسی بوده و ریشه در زبان پهلوی (سخون) و اوستایی (سخور به معنی اعلان یا طرح) دارد که نشاندهنده قدمت، اصالت و غنای فرهنگی این واژه در تاریخ زبان مادری ماست.
در ادبیات و فرهنگ فارسی، سخنِ نیکو ارزش بسیار بالایی دارد و در اشعار شاعران بزرگ گاه به مروارید یا آب حیات تشبیه شده که نمادی از خرد، اندیشه و انسانیت است. این کلمه در ساختار سرگرمیها و جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان یک پاسخ دقیق ۵ حرفی برای راهنماهایی مثل «گفتارها» یا «حرفها» شناخته میشود.
هرچند این واژه به دلیل ماهیت خالص فارسی خود عینا در متن عربی قرآن کریم نیامده است، اما برابرهای عربی آن نظیر کلام، قول و حدیث بارها در آیات مختلف مورد استفاده قرار گرفتهاند تا اهمیت ابراز اندیشه، خردورزی در گفتار و هدایت انسانها را یادآور شوند.