یعنی چه
این عبارت به انسان، حیوان، گیاه یا حتی زمین و خاکی اشاره دارد که به دلایل طبیعی یا زیستی، توانایی تولید مثل، بارداری، زایش یا پروراندن میوه و ثمر را ندارد. این مفهوم در زبان فارسی با واژههایی مانند نازا، عقیم، سترون یا بایر (برای زمین) توصیف میشود.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «فاقِد (fāghed) اِستِعدادِ (este’dāde) باروَر (bārvar) شُدَن (shodan)» است.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، این عبارت طولانی به عنوان شرح یا راهنما استفاده میشود که پاسخ دقیق آن بر اساس تعداد حروف میتواند خود عبارت، نازا یا عقیم باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن (پزشکی، عمومی یا مربوط به خاک) از واژههای فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم با واژههای عَقِیم و عاقِر شناخته میشود که در متن قرآن کریم نیز به کار رفتهاند.
نماد چیست
در فرهنگ، اسطورهشناسی و ادبیات نمادین، عدم باروری و سترون بودن نمادی از ایستایی، زمستان، خشکسالی، خزان و بیهودگی است. در مقابل، باروری همواره با نمادهای حیاتبخش مانند مادر، آب، باران و بهار پیوند دارد.
جمعبندی و توضیح کامل فاقد استعداد بارور شدن
عبارت «فاقد استعداد بارور شدن» یک توصیف واژهنامهای و مفهومی دقیق برای اشاره به پدیده ناباروری و عدم توانایی در زایش است. این مفهوم که در زبان فارسی با کلماتی اصیل مانند «نازا» و واژههای دخیل مانند «عقیم» شناخته میشود، طیف وسیعی از جانداران و حتی عناصر طبیعت مانند خاک بایر را در بر میگیرد. ریشه کلمه نازا به مصدر پارسی زادن برمیگردد که نشاندهنده قدمت این توصیف در زبان فارسی است.
از منظر فرهنگی و مذهبی، این مفهوم پیشینهای کهن دارد؛ به طوری که در قرآن کریم نیز در داستان حضرت زکریا (ع) با واژه «عاقر» و در توصیف بادهای ویرانگر و بیباران با تعبیر «الریح العقیم» به آن اشاره شده است. در ادبیات نمادین جهان، سترون بودن و عدم شکوفایی همواره نمادی از خزان، ناامیدی و ایستایی بوده و در تقابل مستقیم با نمادهای حیاتآفرین نظیر بهار و باران قرار میگیرد.