یعنی چه
این عبارت به فرآیندِ آشکار شدن یک حقیقت، ویژگی، حس یا پدیدهٔ پنهان در قالبهای بیرونی و محسوس اشاره دارد؛ به طوری که اثر یا زیبایی آن کاملاً به چشم بیاید و درک شود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت بر اساس تعداد حروف خواستهشده میتواند خود عبارت یا واژههایی چون تجلی، ظهور و پدیدار شدن باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به متن، از افعال و اسامی مرتبط با آشکارسازی و تجلی عینی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژههای مشتق شده از ریشههای جلو، ظهر و برز دقیقترین معادلها برای این مفهوم هستند.
به فارسی
معادلهای خالص و ترکیبی فارسی آن شامل پدیدار شدن، رخ نمودن، متبلور شدن، خود را نشان دادن و به چشم آمدن است.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان، «آینه» نماد اصلی نمود و جلوه یافتن است؛ چرا که ذات و زیبایی معشوق (خداوند) در آینه جهان و دل عارف تجلی مییابد. همچنین «گل» نماد آشکار شدن آتش تجلی الهی (یادآور آتش موسوی) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نمود و جلوه یافتن
عبارت «نمود و جلوه یافتن» یک ترکیب فعلی پیاپی و اصیل در زبان فارسی است که ریشه در دو فرهنگ زبانی دارد؛ «نمود» از مصدر پارسی نمودن و «جلوه» از ماده عربی جلو به معنی رونمایی و آشکار کردن گرفته شده است. این عبارت جلوهگر زمانی است که یک مفهوم ذهنی، حس درونی یا حقیقت پنهان، لباسی از جنس واقعیت به تن میکند و به صورت عینی قابل مشاهده میشود.
در متون ادبی و عرفانی، این اصطلاح جایگاه ویژهای دارد و غالباً برای توصیف تجلی اسماء و صفات الهی یا بازتاب زیبایی معشوق در جهان هستی به کار میرود. این فرآیند پدیدار شدن، به مخاطب کمک میکند تا از امر غایب به امر حاضر و مشهود پی ببرد.