یعنی چه
واژه «ثمرا» (که در اصل مؤنث «اَثْمَر» در زبان عربی است) به معنای درخت پرمیوه، زمین پربار و هر چیز به ثمر نشسته است. در مفهوم عام و امروزی، این کلمه به معنای صاحبِ فایده، پُربرکت و نتیجهبخش بودن به کار میرود و نشاندهنده به بار نشستن تلاشهاست.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی معمولاً به صورت «ثَمْرا» (samrā) تلفظ میشود. در ریشه عربی در حالت تنوین به صورت «ثَمَراً» (samaran) خوانده میشود.
در جدول
در حل جدول، پاسخ دقیق برای این نشانه خود واژه «اسم ثمرا» است که ۷ حرف دارد. همچنین واژههایی مانند بارور یا مثمر نیز میتوانند به عنوان کلمات جایگزین هممعنی استفاده شوند.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده مفاهیمی چون باروری، بازدهی بالا و به ثمر رسیدن هستند.
به فارسی
در زبان فارسی، دقیقترین واژهها برای جایگزینی ثمرا شامل «بارور»، «پربار»، «نتیجهبخش» و «حاصلخیز» هستند که مفهوم فراوانی و سودمندی را میرسانند.
در قرآن
عین رسمالخط «ثمرا» به عنوان واژه مستقل در قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما ریشه اصلی آن یعنی «ث م ر» در قالب کلماتی چون «ثَمَرٌ» (میوه) و «ثَمَرَات» (میوهها و برکات الهی) بارها برای اشاره به نعمتهای خداوند ذکر شده است.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و مفاهیم نمادین، مظهر باروری، شادابی، به بار نشستن زحمات انسان، برکت و پاداش نیکو در زندگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اسم ثمرا
واژه «ثمرا» ریشه در زبان عربی (از سه حرف اصلی ثمر) دارد و در اصطلاح لغوی به معنای درخت پرمیوه، زمین حاصلخیز و هر امر به ثمر نشسته و سودمند است. این کلمه در ساختار زبان فارسی به عنوان نمادی از موفقیت، دستاورد و برکت شناخته میشود.
اگرچه خود این لفظ با همین املای دقیق در متون کهن فارسی یا آیات قرآنی به وفور دیده نمیشود، اما مفهوم همخانوادههای آن مثل ثمر، ثمره و مثمر کاملاً در ادبیات ما جا افتاده است. این کلمه حس پویایی، پاداش زحمت و فراوانی را به مخاطب منتقل میکند.