یعنی چه
شن سنگی به ذرات و سنگریزههایی گفته میشود که از هوازدگی و فرسایش طبیعی یا خردایش مکانیکی صخرهها به دست میآیند. این ذرات از نظر ابعادی معمولاً بین ۲ تا ۶۰ میلیمتر هستند؛ یعنی از ماسه درشتتر و از قلوهسنگ کوچکترند و در مهندسی عمران و زمینشناسی به عنوان سنگدانه شناخته میشوند.
تلفظ
این ترکیب به صورت [شَنِ سَنگی] تلفظ میشود که در آن واژه نخست دارای فتحه روی شین و سکون نون است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
در متون فنی و زمینشناسی از واژه Gravel برای شن درشت و از Granule برای شنهای ریزدانه استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی متناسب با ابعاد ذرات از واژههای حصی یا حصباء استفاده میشود.
به فارسی
در فارسی معیار و کاربرد روزمره، معمولاً از واژههای سنگریزه، ریگ یا شن استفاده میشود و ترکیب «شن سنگی» بیشتر یک ترکیب توصیفی است.
نماد چیست
شن سنگی در ادبیات و نمادشناسی نشاندهنده کثرت و شمارشناپذیری (مانند شنهای بیابان) است. همچنین به دلیل ماهیت سنگی خود نماد سرسختی در ابعاد کوچک و فرسایش در طول زمان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل شن سنگی
عبارت «شن سنگی» یک ترکیب توصیفی در زبان فارسی است که به ذرات ریزِ حاصل از خرد شدن و فرسایش سنگها اشاره دارد. این ذرات در زمینشناسی و مهندسی عمران اهمیت بالایی دارند و معمولاً با نامهای سادهتری مانند شن، ریگ یا سنگدانه شناخته میشوند که ابعادی بزرگتر از ماسه و کوچکتر از قلوهسنگ دارند.
اگرچه این ترکیب به عنوان یک اصطلاح مستقل واژهنامهای تثبیت نشده است، اما معنای آن کاملاً از اجزای سازندهاش یعنی «شن» (ماده دانهای سنگی) و «سنگی» (منسوب به سنگ) قابل درک است. در فرهنگها و متون کهن نیز مفاهیم معادل آن برای توصیف پدیدههای طبیعی مانند طوفانهای شن یا خاکهای سنگلاخی به کار رفته است.