یعنی چه
واژه امحض صفت تفضیلی از ریشه عربی «محض» است و به معنای چیزی است که در بالاترین درجه خلوص و پاکی قرار دارد. این کلمه به معنای خالص کردن، بیغلوغش بودن و همچنین تقدیم کردن محبت یا نصیحت صمیمانه و خالصانه به کسی به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحة بر روی همزه و میم و سکون حاء (أَمْحَض) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی نظیر خالصترین، نابترین یا سره به عنوان راهنمای این کلمه ۴ حرفی میآیند.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر مفاهیم خلوص مطلق و اصالت دلالت دارند.
به عربی
در زبان عربی این واژه صفت تفضیلی است و برای اشاره به اوج پاکی و صفا استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این واژه کلماتی مانند نابترین، سرهترین و بیآمیغ است که بر عدم وجود هرگونه ناخالصی دلالت میکنند.
نماد چیست
این واژه در مفاهیم عرفانی و اخلاقی نمادی از تطهیر کامل نیت از هرگونه شائبه، ریا یا وابستگی غیرخدایی است و به پاکی و یکدستی اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل امحض
واژه «امحض» یک لغت کمکاربرد و عربیمبنا در زبان فارسی است که از ریشه «م-ح-ض» مشتق شده است. در منابع لغوی، این کلمه به عنوان صفت تفضیلی به معنای خالصترین و نابترین تعریف میشود و ریشه اصلی آن به معنای شیر خالص و بدون آب بوده است. در کاربردهای ثانویه، امحض به معنای ابراز نهایت صداقت، اخلاص و محبت بیغلوغش به دیگران است.
این واژه در لغتنامههای شاخص فارسی مانند دهخدا و معین به عنوان مدخل مستقل و رایج وجود ندارد و در زبان فارسی امروزی، مردم به جای آن از واژههای همخانوادهاش مانند «محض» یا معادلهایی چون «خالص» و «صرف» استفاده میکنند. همچنین باید توجه داشت که این کلمه در متن قرآن کریم به کار نرفته و کاربرد مستقیمی ندارد.
در بازیهای جدول و کلمات، این واژه ۴ حرفی معمولاً در پاسخ به راهنماهایی همچون «خالصترین» یا «بیآمیغ» ظاهر میشود. در مواردی نیز ممکن است به دلیل شباهت ظاهری، با واژههایی مثل امحا، امجد یا احمد اشتباه گرفته شود.