معنی
واژه مملو به معنای چیزی است که کاملاً پر شده و جایی برای اضافه شدن چیز دیگری ندارد؛ لبریز، مالامال و انباشته.
یعنی چه
این کلمه عبارتی است برای توصیف ظرف، مکان یا حالتی روحی و مادی که کاملاً از یک چیز پر یا اشباع شده باشد؛ مانند عبارتهای «مملو از جمعیت» یا «مملو از شادی».
مترادف
واژههای هممعنی که در زبان فارسی برای رساندن مفهوم پر بودن کامل و اشباع مادی یا معنایی به کار میروند.
متضاد
واژههایی که مفهوم مقابل مملو یعنی تهی بودن، عدم وجود و خالی بودن فضا یا حالت را میرسانند.
ریشه
این واژه از واژه عربی «مَمْلُوء» وام گرفته شده که اسم مفعول از فعل «مُلِئَ» به معنی پر شده است. کلماتی مانند امتلاء، ممتلئ و ملأ با آن همخانواده هستند.
تلفظ
تلفظ صحیح این صفت در زبان فارسی با فتح ميم اول، سکون میم دوم و لام مضموم است. در زبان مبدأ (عربی) در پایان آن همزه وجود دارد که در فارسی حذف شده است.
در جدول
در حل جداول متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «پر»، «لبریز» یا «سرشار»، کلمه ۴ حرفی «مملو» به کار میرود.
به انگلیسی
معادلهای بینالمللی در زبان انگلیسی که مفهوم کاملاً انباشته، پر یا لبریز بودن را منتقل میکنند.
به عربی
واژههای متناظر در زبان عربی که برای پر بودن، سرشار بودن یا انباشتگی کاربرد دارند.
به فارسی
برگردانها و جایگزینهای اصیل و رایج در زبان فارسی برای این واژه شامل کلماتی چون «پر»، «آکنده»، «لبالب» و «آگین» است.
نماد چیست
این کلمه در فرهنگ عامه نماد مادی خاصی ندارد، اما استعارهای از فراوانی، شدت، تراکم و غناست. در ادبیات عرفانی نیز گاهی به عنوان نمادی از قلب سرشار و لبریز از عشق و معرفت الهی به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مملو
واژه «مملو» از جمله لغات وامگرفته شده از زبان عربی (مملوء) است که به طور کامل در ساختار زبان فارسی ادغام شده و به عنوان یک صفت کاربرد گستردهای دارد. این واژه برای بیان بالاترین حد از پر بودن، انباشتگی و اشباع یک ظرف، فضا یا حالت احساسی به کار میرود؛ به طوری که گویی گنجایش دیگری برای آن متصور نیست.
در ادبیات فارسی و متون معاصر، صفت مملو به وفور در ترکیب با مفاهیم حسی و انتزاعی نظیر «مملو از صفا»، «مملو از جمعیت» یا «مملو از اندوه» استفاده میشود تا شدت و عمق آن وضعیت را به مخاطب منتقل کند. متضادهای مستقیم آن کلماتی نظیر خالی، تهی و عاری هستند که فقدان کامل را نشان میدهند.