معنی
واژه «یمنح» فعل مضارع برای سوم شخص مفرد (مذکر غایب) در زبان عربی است و به معنای دادن هدیه، بخشش، یا اعطای یک امتیاز به کسی بدون انتظار بازگشت استفاده میشود.
یعنی چه
این کلمه بیانگر عمل بخشندگی و سخاوت است؛ زمانی که شخص یا نهادی چیزی را به عنوان پاداش، هدیه یا کمک (مانند بورس تحصیلی که در عربی منحّه نامیده میشود) به دیگری واگذار میکند.
مترادف
در زبان عربی افعالی مانند یُعطی و یَهَبُ دقیقترین همپوشانی معنایی را با این واژه دارند و در فارسی با افعال مربوط به بخشش قرین است.
متضاد
نقطه مقابل اعطا و بخشش، جلوگیری کردن از دادن چیزی، محروم ساختن دیگری یا بخل ورزیدن است.
تلفظ
این کلمه به صورت فتحة روی یاء، سکون روی میم، فتحة روی نون و ضمّه روی حاء تلفظ میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن، از افعالی که نشاندهنده بخشش رسمی یا هدیه دادن هستند استفاده میشود.
به عربی
یمنح خود واژهای فصیح در زبان عربی معیار است که برای بیان سخاوت و بخشش به کار میرود.
به فارسی
بهترین برگردانهای فارسی برای این واژه، افعالی هستند که بار معنایی کرم، بخشش و اعطای بزرگوارانه را منتقل میکنند.
نماد چیست
در فرهنگ زبانی و ادبی، این کلمه نمادی از کرامت، دستودلبازی و اعطای نعمات یا امتیازات به دیگران بدون توقع جبران است.
جمعبندی و توضیح کامل یمنح
واژه «یمنح» یک فعل مضارع از ریشه ثلاثی مجرد «م ن ح» در زبان عربی است. این کلمه در لغت به معنای اعطا کردن، بخشیدن، هدیه دادن و ارزانی داشتن است و بیشتر در مواردی به کار میرود که چیزی بدون چشمداشت و به عنوان نشانه کرم و بزرگواری به دیگری سپرده میشود. مشتقاتی همچون مَنح (بخشش)، مانِح (بخشنده) و مِنْحَة (که امروزه به معنای کمکهزینه یا بورس تحصیلی به کار میرود) همگی از همین ریشه هستند.
بررسیهای لغوی و قرآنی نشان میدهد که این فعل یا ریشهٔ اصلی آن (م ن ح) در متن قرآن کریم به کار نرفته است و در متن کتاب مقدس اسلام، برای بیان مفاهیم مشابهِ بخشش و عطا، بیشتر از افعالی با ریشههای دیگر مانند «وهب» (یَهَبُ)، «أعطی» (یُعطی) و «آتی» (یُؤتی) استفاده شده است. با این حال، در عربی فصیح و معاصر از واژگان پرکاربرد به شمار میرود.