یعنی چه
ملاعبت در لغت به معنی همبازی شدن و شوخی کردن با یکدیگر است. در متون ادبی و عرفانی، این واژه به رفتارهای عاطفی، ناز و نوازش، و مهرورزی صمیمانه و بیتکلف میان دو فرد (مانند همسران یا عاشق و معشوق) اشاره دارد که همراه با صفا و صمیمیت است.
تلفظ
این واژه به صورت مُلَاعَبَت (تلفظ روان: mo-lā-e-bat) خوانده میشود که مصدری از باب مفاعله در زبان عربی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه ملاعبت با ۶ حرف به عنوان پاسخ کلماتی چون بازی، شوخی و خوشوبش کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، در انگلیسی برای معنای عام آن از Playfulness و برای جنبههای عاطفی و عاشقانه از Flirtation یا Caressing استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان به صورت مُلَاعَبَة (مصدر باب مفاعله از ریشه ل-ع-ب) به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و نزدیک فارسی این واژه شامل بازی، شوخی، خوشطبعی، مهرورزی، دلبری و ناز و نوازش صمیمانه هستند.
در قرآن
عین واژه «ملاعبت» در قرآن کریم ذکر نشده است؛ اما مشتقات ریشه آن (ل-ع-ب) به وفور یافت میشود. به عنوان نمونه، واژه «نَلْعَبْ» در آیه ۶۵ سوره توبه به معنای سرگرمی و شوخی کردنِ همدستانه به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات سنتی و بافت عرفانی، ملاعبت نماد عینی خاصی (مثل شیء یا حیوان) ندارد؛ بلکه نمادی مفاهیمی چون صمیمیت تمامعیار، از بین رفتن فاصلهها و تکلفات میان عاشق و معشوق، و مهرورزیِ بیپردگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ملاعبت
واژه «ملاعبت» یک واژه وامگرفته از زبان عربی و از ریشه «ل ع ب» است که معنای اولیه آن به بازی، شوخی دوطرفه و خوشوبش اشاره دارد. این کلمه در زبان فارسی جایگاه ویژهای یافته و فراتر از یک بازی ساده، در متون عاطفی و ادبی به رفتارهای محبتآمیز، نوازش و دلبریهای صمیمانه میان دو فرد نزدیک اطلاق میشود.
از نظر ساختاری، این واژه ششحرفی بوده و در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً با مفاهیمی چون مطایبه و مزاح همردیف است. اگرچه خود واژه در قرآن نیامده، ریشه آن نشاندهنده ابعاد مختلف سرگرمی و بازی در زبان عربی است و در شعر کلاسیک نیز همواره یادآور صفا، صمیمیت و رفع پروتکلهای رسمی در روابط عاشقانه است.