یعنی چه
«با ورع» به کسی گفته میشود که دارای صفت ورع (پرهیزکاری شدید) است. این فرد نه تنها از گناهان آشکار، بلکه از امور شبههناک نیز برای حفظ دین و اخلاق خود اجتناب میکند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «با» به همراه «وَرَ ع» (فتحه روی واو و راء) است.
در جدول
در حل جدول، کلمه ۵ حرفی «با ورع» یا معادلهای آن نظیر «پارسا» و «متقی» به کار میروند.
به انگلیسی
واژههای Pious و Devout دقیقترین برگردانهای انگلیسی برای توصیف یک فرد با ورع هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان این مفهوم از اصطلاحات دینی اصیل مانند Takva sahibi استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این واژه شامل پارسا، خویشتندار، پاکدامن و خداترس است.
در قرآن
عین واژه «ورع» یا «با ورع» در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ اما مفاهیم عمیق آن در واژگانی چون تقوا، اتقاء و توصیف ویژگیهای متقین به طور گسترده مورد توجه قرار گرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل با ورع
ترکیب وصفی «با ورع» از پیشوند دارندگی «با» و واژه عربی «ورع» ساخته شده است. در فرهنگ و ادبیات اسلامی، ورع مرتبهای بالاتر از تقوای معمولی است؛ به این معنا که فرد با ورع نه تنها از محرّمات قطعی دوری میجوید، بلکه برای مواظبت از روح و ایمان خود، از امور مشکوک و شبههناک نیز دست میکشد.
این واژه نماد صیقلخوردگی روح، تسلط کامل بر نفس و احتیاط شدید اخلاقی است. در متون عرفانی و احادیث شیعه و سنی، اهل ورع به عنوان انسانهای کامل و الگوهای سلوک معنوی ستوده شدهاند که قلب و عمل خود را از هرگونه آلودگی پاک نگاه میدارند.