یعنی چه
آبشامه در کالبدشناسی معاصر به کیسه یا غشای دو لایهای از جنس بافت پیوندی گفته میشود که قلب را احاطه کرده و مایع درون آن به حرکت روان قلب کمک میکند. در متون قدیمی به صورت «باشامه» به معنی نقاب صورت و در اصطلاحات پزشکی گذشته گاه به معنی قرنیه چشم نیز آمده است.
تلفظ
این واژه با سکون حرف باء و فتح شین به صورت [آبْشامِه] تلفظ میشود.
در جدول
این کلمه دارای ۶ حرف است و در جدولها معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «پرده دور قلب» یا «پوشش صورت قدیمی» مورد استفاده قرار میگیرد.
به انگلیسی
در متون علمی و زیستشناسی معادل اصلی آن Pericardium است، اما برای ریشههای قدیمی و معانی دیگر کلمات Veil و Cornea به کار میروند.
به عربی
اصطلاح رسمی و کالبدشناسی این واژه در زبان عربی «غشاء التأمور» یا به اختصار «التأمور» است.
به فارسی
معادلهای دقیق و مصوب فارسی آن «پیراشامه» و «برونشامه دل» هستند. در ادبیات کهن نیز با واژههایی چون نقاب، روبند و پوشش صورت هممعنی است.
در قرآن
واژه آبشامه یک اصطلاح نوین کالبدشناسی در زبان فارسی است و در متن قرآن کریم کاربرد صریح و مستقیم ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل آبشامه
آبشامه در زبان فارسی یک واژه ترکیبی و تخصصی است که در حوزه زیستشناسی و آناتومی کاربرد دارد. این اصطلاح مصوب، به کیسه یا پردهای دو لایه از جنس بافت پیوندی اشاره میکند که قلب را در بر گرفته است. فضای میان این دو لایه با مایعی پر شده که به عنوان یک ضربهگیر و روانکننده عمل میکند تا قلب بتواند بدون اصطکاک و به راحتی ضربان داشته باشد. واژه «شامه» در این ترکیب از ریشه پهلوی به معنی پرده یا غشا گرفته شده است.
در کنار کاربرد اصلی پزشکی، این واژه در لغتشناسی تاریخچهای دوپاره دارد؛ در برخی متون کهن به صورت «باشامه» ضبط شده که به معنی نقاب، روبند یا پوشش صورت زنان بوده است. همچنین در متون قدیمی طب سنتی، گاه به عنوان معادل قرنیه چشم (لایه شفاف جلویی چشم) به کار میرفته است. با این حال، در زبان معیارهای امروزی، کاربرد آن منحصراً به ساختار محافظتی قلب مربوط میشود.