یعنی چه
واژهٔ «بسیار» در زبان فارسی به معنای فراوان، زیاد و بیش از اندازهٔ معمول است که برای نشان دادن مقدار، تعداد یا شدت فراوان یک چیز به کار میرود.
مترادف
واژههای کثیر، فراوان و خیلی نزدیکترین هممعنیها به این کلمه هستند.
متضاد
کلماتی که مفهوم کثرت را نفی میکنند و به مقادیر ناچیز اشاره دارند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشهٔ یکسان و با مفهوم فراوانی و فزونی ساخته شدهاند.
ریشه
این واژه از زبان پارسی میانه (پهلوی) به ما رسیده و مرکب از بخش «was» به معنی بس و زیاد است. در پارسی باستان نیز با واژهٔ «vasi» مقایسه میشود.
جمله سازی
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با کسرهٔ حرف اول و سکون حرف سین است.
در جدول
در جدولهای متقاطع معمولاً در پاسخ به راهنمای «زیاد» یا «فراوان» از کلمه پنج حرفی «بسیار» استفاده میشود.
به انگلیسی
بسته به اینکه در جمله نقش صفت یا قید شدت را داشته باشد، معادلهای متفاوتی در انگلیسی دارد.
به عربی
در زبان عربی واژهٔ کثیر و مشتقات آن دقیقترین معادل برای این کلمه هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی کلمهٔ Çok رایجترین واژه برای رساندن مفهوم کثرت و شدت است.
جمعبندی و توضیح کامل بسیار
واژهٔ «بسیار» یکی از اصیلترین و کاربردیترین کلمات در زبان فارسی است که ریشه در دوران پارسی میانه دارد. این واژه هم در نقش صفت برای بیان فراوانی تعداد و مقدار به کار میرود و هم در نقش قید برای شدت بخشیدن به صفات دیگر استفاده میشود. گستردگی مترادفهای آن نشاندهنده اهمیت مفهوم کثرت در زبان و ادبیات فارسی است.
اگرچه این کلمه اصالتاً فارسی است و در متن قرآن وجود ندارد، اما مفاهیم معادل آن مانند «کثیر» به وفور در متون دینی و نمادهای ادبی دیده میشوند. در ادبیات عرفانی، این کلمه گاهی به کثرت جهان مادی در برابر وحدت الهی اشاره دارد.
در مجموع، شناخت ریشه، مترادفها و متضادهای «بسیار» به ما کمک میکند تا در نگارش و سخنوری، تنوع کلامی بیشتری داشته باشیم و از این ابزار زبانی قدیمی به درستی در جملات خود بهره ببریم.